< All subjects
Print

Het beroep van privédetective is een wettelijk erkend, beschermd beroep. Iedereen die wettelijk geregelde opsporingsactiviteiten uitoefent, die dit gewoonlijk doet, al of niet in ondergeschikt verband, tegen betaling en voor een opdrachtgever, is wettelijk gezien privédetective.
(Bron: de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privédetective {B.S., 02.10.1991}, gewijzigd door de wet van 30 december 1996).

Men kan niet zomaar de beroepstitel van privédetective innemen. Vraag dus steeds naar de unieke identificatiekaart van de privédetective wanneer u de desbetreffende onderzoeker voor het eerst ontmoet. Op deze vergunningskaart staat ook een geldigheidsdatum en een vergunningsnummer. Elke vergunde onderzoeker volgde een intensieve opleiding bij een erkend opleidingsinstituut en is verplicht om bijscholing te volgen. Elke privédetective wordt gescreend door diverse overheidsdiensten, alvorens een vergunning te ontvangen.

Bepaalde beroepsbeoefenaars worden niet als privédetective beschouwd, ook al verrichten zij geregeld en tegen betaling opsporingsactiviteiten. Denken we bijv. aan het beroep van gerechtsdeurwaarder, advocaat, notaris, journalist, genealoog, maatschappelijk assistent en expert waarvan de toegang tot het beroep door de wet geregeld is.